Een van de grote problemen van onze samenleving is het
gebrek aan verbondenheid. Mensen kunnen heel dichtbij elkaar in de buurt wonen,
en elkaar toch niet kennen. Mensen kunnen tegenover elkaar komen te staan
vanwege allerlei vooroordelen, terwijl ze nog nooit met elkaar gesproken
hebben. Mensen kunnen eenzaam, arm, ongelukkig zijn, en er is niemand die het
weet. Mensen zijn angstig voor wat er komen gaat en onrustig omdat er zomaar
een terreuraanslag zou kunnen plaats vinden. Dat allemaal bij elkaar heet:
onverbondenheid. Het is misschien wel het grootste probleem van onze
samenleving: dat het zo vaak juist géén samen-leving is.
Nu leven we toe naar het Kerstfeest. Wat is in
dit licht dan Kerst? Kerst is het feest van verbondenheid. Want God in de hemel
zoekt heel concreet contact met mensen op aarde. Hij wil met hen samen-leven.
Hij zoekt verbondenheid. Dat was ook nodig, juist vanwege die onverbondenheid
die het gevolg is van wat de bijbel zonde noemt. Zonde is namelijk niet allereerst
dat je verkeerde dingen doet, maar dat je los van God bent geraakt. Zonde is:
de verbondenheid met God is stukgemaakt door mensen.
En dat kunnen we zelf niet herstellen. Dat doet
God. En zo is het Kerst geworden in de wereld: vanuit de hemel steekt God een
reddende hand toe. Hij zoekt contact, écht contact. Want er bestaat natuurlijk
ook best wel contact tussen mensen, maar heel vaak is dat oppervlakkig. Zo van:
‘Hoe gaat het me je? Goed? Mooi! (niet dus).’ En veel contacten drijven alleen
maar op een gezamenlijke interesse (bijvoorbeeld voetbal of een muziekgroep).
En weer andere contacten blijven zakelijk omdat ze nu eenmaal nodig zijn voor
je werk bijvoorbeeld. Waar vind je nu nog écht contact: dat mensen voor elkaar
hun hart open doen en delen wat hen ten diepste bezig houdt.
Dat échte contact is mogelijk door God. Hij
heeft zijn hart opengedaan voor alle mensen. Hij is uit de verre hemel
neergedaald naar de aarde om er te zijn, om samen te leven met mensen, om
barrières van zonde en schuld op te ruimen. De geboorte van Jezus laat zien dat
God een God van verbondenheid is, en dat het zijn intense verlangen is dat
mensen die verbondenheid ook leren kennen.
Er zijn zoveel mensen die verbondenheid zien mislukken: huwelijken lopen stuk,
kinderen worden heen en weer geslingerd tussen hun gescheiden ouders,
vriendschappen vallen tegen als het er echt op aan komt en talloze pogingen om
een multiculturele samen-leving te zijn breken bij de handen af.
Ik ken eigenlijk maar één plaats waar je echte verbondenheid
kunt vinden. Misschien vind je het raar dat ik het zeg, maar die plaats is de
kerk. Ik weet het wel: daar staan mensen soms ook tegenover elkaar en ook daar
wordt wat afgevochten. Maar als de kerk echt kerk is zoals God het heeft
bedoeld, dan is daar echte verbondenheid. Want die ontstaat waar mensen samen
geloven in Jezus, waar mensen de kracht van Gods liefde kennen en toelaten in
hun leven en ervan uitdelen aan anderen.
Echte verbondenheid vind je waar je met heel je hart gelooft: laten we samen
Jezus kennen en volgen, ook op deze dag in onze dagelijkse bezigheden. Want in
Jezus zien we Gods eindeloze liefde.